پيوندهاي وبلاگ

جستجو در این وبلاگ

عضويت در خبرنامه

دعای صباح امام علی (علیه السلام)  

حجم : ۷۸۲ کیلو بایت

دانلود :

مدت : ۱۴ دقیقه

علم رجال را تعریف کنید.  

دانش رجال بحث از احوال راویان را از جهت میزان اعتماد بر احادیثشان بر عهده دارد. شناخت هویت راویان و نیز شناخت میزان اعتبار و اعتماد بر ایشان هدف اصلی این دانش است.

در شناخت راویان نام، نام پدر، نسب، کنیه، لقب، مذهب و طبقۀ راوی به گونه‌ای که از دیگر هم‌نامان راوی متمایز شود و نیز نامهای مختلف راوی که با آنها شناخته شده است مورد توجه رجالیان است. در ارزیابی اعتبار هر یک از راویان نیز با استفاده از الفاظ خاص توثیق یا تضعیف یا با استفاده از مبانی توثیق عام و کلی راویان، میزان اعتماد بر هر یک از روات را مشخص می‌نمایند.

ارتباط دانش رجال با درایه بدین‌گونه است که با تعیین شخصی و میزان اعتبار راوی در ضمن سلسله سند روایت، نوع حدیث شناسایی خواهد شد و بر اساس آن حکم روایت نیز روشن خواهد شد.

سابقۀ این دانش در نزد شیعیان به آموزه‌های امام علی (علیه ‌السلام) می‌رسد که برای حفظ شریعت از دروغ و اشتباه راویان، مردم را به ذکر سند و دقت در حالات راویان ترغیب می‌کردند. اما اهل سنت در نیمۀ دوم قرن اول هجری پس از ظهور فتنه‌ها به بحث و بررسی راویان حدیث پرداختند.

علم درایه را تعریف کنید.  

تعریفهای متعددی از این علم ارائه شده که غالب محدثان، جامع‌ترین‌ و مختصرترین تعریــف را چـنیـن پذیرفته‌اند: «درایه علمی است که در آن از سند و متن حدیث و چگونگی فراگیری و انتـقال (تحمل و ادای) حدیث و آداب نقل آن بحث می‌شود.» هدف از پایه‌گذاری این دانش شناسایی احادیث مقبول از مردود است.

سابقۀ این علم به همان قرون نخستین ظهور عالمان، محدثان و فقیهان می‌رسد. آنان در موارد مختلفی در لابه‌لای مباحث فقهی، اصولی و حدیثی از اصطلاحات و ضوابط حدیثی استفاده کرده‌اند، اما اولین تألیف مستقل در این موضوع در قرن چهارم هجری توسط اهل سنت انجام شد و کتاب «المحدث الفاصل بین الراوی و الواعی» توسط قاضی حسن‌ رامهرمزی (م 360ق) نگاشته شد و در میان شیعیان، کتاب «الدرایه» و شرح آن «الرعایة فی علم الدرایه» به قلم شهید ثانی (م 965ق) به رشتۀ تحریر درآمد.

علت تأخیر تألیف عالمان شیعه در این موضوع نسبت به اهل سنت، امکان اعتباریابی احادیث با توجه به وجود قرائن تا قرن هشتم هجری بوده است؛ چه آنکه محدثان قدیم تا نیمه قرن چهارم هجری به جهت امکان ارتباط با ائمۀ معصوم و اصحاب ایشان راههای مناسبی برای ارزیابی صدور احادیث در اختیار داشتند و تا چند قرن بعد نیز تألیفات اصحاب ائمه در دسترس بود و مورد تأیید نیز قرار گرفته بود. از این رو شیعیان تا قرنهای بعدی ضرورتی نسبت به وجود این دانش و تألیف مستقل در موضوع آن احساس نمی‌کردند. البته کاربرد برخی از اصطلاحات حدیثی در میان شیعیان سابقه‌ای طولانی دارد. گفتنی است که در چند دهۀ اخیر از این دانش به مصطلحات نیز نام برده‌اند. دلیل این اختلاف تعبیر را تناسب بیشتر این تعبیر با محتوای این دانش و تناسب واژۀ درایه با دانش فقه الحدیث دانسته‌اند.

همچنین لازم به ذکر است که درایه در اصطلاح اهل سنت دایره‌ای وسیع‌تر دارد و دانشهای رجال، جرح و تعدیل، فقه الحدیث و مصطلحات جزو علوم حدیث درایی به شمار می‌رود .

منظور از علوم حدیث چیست ؟  

مجموعه دانشهایی که به شکلی اجزای دوگانۀ حدیث (سند و متن) را موضوع بحث قرار داده‌اند علوم حدیث نامیده می‌شود. در میان عالمان شیعی چهار علم اصلی در حوزۀ حدیث شناخته شده که برخی از آنها شاخه‌های فرعی نیز دارند. این چهار علم عبارت‌اند از:

1. تاریخ حدیث: این شاخه از علوم حدیث به صورت رسمی عمر چندانی ندارد و تألیف دربارۀ این موضوع در دوران معاصر صورت پذیرفته است. در این دانش سرگذشت حدیث از عصر صدور تا تدوین، نقل و تألیف جوامع روایی و تشکیل مدارس حدیثی در مناطق و دوره‌های مختلف مورد برسی قرار می‌گیرد.

2. درایه یا مصطلحات: شرایط راویان و انواع حدیث از نظر سند و متن ـ که در پذیرش نوع علوم احادیث معتبرند ـ و نیز شرایط صحیح فراگیری (تحمل) و انتقال حدیث (ادا) در این دانش مورد بحث قرار می‌گیرد.

3. رجال: شناخت راویانی که در اسناد قرار گرفته‌اند و مجموعه آنها سند روایت را تشکیل می‌دهد، در دانش رجال مورد بحث قرار می‌گیرد و بر اساس اطلاعات ارائه شده در این علم نوع حدیث، بر اساس ضوابط علم درایه، شناسایی و میزان اعتبار آن حدیث تعیین می‌گردد.

4. فقه الحدیث: متن حدیث موضوع این دانش است و از ضوابط صحیح فهم و برداشت از حدیث در آن بحث می‌شود. این دانش نیز گاه بر اساس ضوابط اعتبار حدیث در علم درایه مصداق عنوانی حدیث را تعیین می‌کند و میزان اعتبار حدیث را از نظر متنی بیان می‌کند.

محدّثان متقدم اهل سنت، مجموعه علوم حدیث را دو دسته دانسته‌اند و در هر دسته دانشهایی را ذکر کرده‌اند:

1. علوم حدیث روایی: دانشهایی که دربارۀ شیوه‌های نقل و نوشتن و تبویب احادیث است، در این دسته قرار می‌گیرند.

2. علوم حدیث درایی: آن گروه از دانشهایی که درباره ارزیابی و اعتبار، جرح و تعدیل راویان، انواع حدیث، شرح و تفسیر حدیث و مانند اینها بحث می‌کنند در این دسته از دانشهای حدیثی قرار می‌گیرند.

با این‌وجود گروهی از محققان معاصر اهل سنّت این تقسیم‌بندی را در علوم حدیث نپذیرفته‌ و طرحهای دیگری برای تقسیم علوم حدیث ارائه کرده‌اند.  

اظهارات پناهيان درباره ضعف انتقال مفاهيم ديني در تلويزيون  

معرفی وب به 150 سایت بزرگ جستجوگر جهان  

در زمینه نوآوری و ایجاد خدمات و امکانات جانبی برای خوانندگان وبلاگ که دارای وب هستند آدرس سایتی اعلام می شود که در آن وبلاگ خود را می توانید به 150 سایت بزرگ جستجوگر جهان معرفی کنید .

فواید این کار در زیر بیان شده است :

1-      افزایش تعداد بازدید و آمار وب

2-      بالا رفتن پیج رنک وب شما(این کار باعث می شود در سایت های جستجوگر وب شما در صفحات ابتدایی پیدا شود.)

برای رفتن به سایت بالا اینجا کلیک کنید .  

زیارت به روایت تصویر  

زیارت  

زیارت اکثراً برای انجام یک کردار یا فریضه دینی و به اماکن مذهبی انجام می‌شود، اماکنی که برای پیروان آن دین مقدس به‌شمار می‌آیند.

پدیدهٔ زیارت کمابیش در بیشتر دین‌های جهان وجود دارد. به شخصی که به سفر زیارتی می‌رود زائر گفته می‌شود که جمع آن زَوّار است.

دعا  

حدیث  

الهم صل علی محمد و آل محمد

مداحی صوتی

سخن بزرگان

حدیث روز

.....

موضوعات

علوم قرآنی
حدیث ها
دعاها
زیارت ها
اخبار فرهنگی
معرفی سایت قرآنی
تصاویر
گالری صوتی
نرم افزارها
گالری فیلم

منابع وبلاگ

آخرین مطالب وبلاگ

آرشيو مطالب

آمار وبلاگ